ایجاد حساب کاربری

*

*

*

*

*

*

رمز عبور را فراموش کرده اید ؟

*

بازدیدگنندگان گرامی، بخش دانلود موسیقی به سایت اضافه شد.

به کانال تلگرام ما بپیوندید:

مطالب آموزشی

زمانِ اختصاصی برای زوجین (والدین)

امتیاز کاربران

زمانِ اختصاصی برای زوجین (والدین) 

 

زمانِ اختصاصی برای زوجین (والدین)

رابطه شما با همسرتان درست مانند کودکی که در حال تربیت او هستید، به رسیدگی و مراقبت نیاز دارد. پس از تولد فرزند، باید چند ساعت از وقتتان را صرف همسرتان کرده و در مورد تمام مسائل (نه فقط بچه ها) با یکدیگر صحبت کنید. برای این منظور زمانِ مشخصی را در نظر بگیرید و اوقات فراغت مشترک داشته باشید.

Add a comment

جدایی پدر یا مادر از کودک

امتیاز کاربران

جدایی پدر یا مادر از کودک

 

جدایی پدر یا مادر از کودک

کودکان احساس امنیت را از ارتباط با پدر و مادر خود می گیرند. هنگامی که بچه ها به ناچار از یکی از آنها جدا می شوند (حتی برای مدتی کوتاه) تنشِ روانی ناشی از جدایی ممکن است مشکلات دراز مدتی را پدید آورد. درک بچه های کوچک از زمان با درک بزرگترها فرق دارد و «فقط برای چند روز» ممکن است از نظر آنها «برای ابد» تلقی شود.

Add a comment

بازی و دعوای کودکان با یکدیگر

امتیاز کاربران

بازی و دعوای کودکان با یکدیگر

 

 

بازی و دعوای کودکان با یکدیگر

 

وقتی فاصله سنی کودکان با هم کم باشد، بازی کردن آنها با یکدیگر به این معناست که تمام وقت شما صرف مراقبت از آنان خواهد شد تا مبادا با یکدیگر دعوا کنند و سرانجام کار به کتک کاری بکشد. برای کودکان نوپا، همانطور که از پیش گفته ایم، بازی با بچه های دیگر مفهومی ندارد. اما اگر فرزندانتان بزرگترند، بازی با دیگران را به آنها بیاموزید. بهتر است، از کودک بزرگتر بخواهید، یک بازی را انتخاب کرده و هدایت آن را بر عهده بگیرد تا تصور کند، اوست که کارها را انجام می دهد. وقتی مسئولیتی را بر عهده بچه بزرگتر بگذارید، به مراتب رفتار بهتری خواهد داشت. برای مثال، از کودک بزرگتر بخواهید به خواهر یا برادرش لی لی کردن یا بازی با اسباب بازی را بیاموزد.

 

 

دعوای کودکان

 

درگیری های جزئی کودکان را نادیده بگیرید و در هر موردی دخالت نکنید. زیرا بچه ها بعضی از مسائل را به شیوه خودشان حل خواهند کرد. اگر مجبور به مداخله شدید، به هیچ وجه به دنبال مقصر نباشید. زیرا در این قبیل موارد هر دو مقصرند. هرگز با تعیین مقصر، کودک دیگر را از خطایی که مرتکب شده است، دعوا کردن، تبرئه نکنید. در صورتی که رفتارهای خشونت آمیز و پرخاشگرانه در حال شکل گیری باشند، بلافاصله مداخله کنید و از روش «اگر یک دفعه دیگه این کارو بکنی، تنبیه می شی!» استفاده کنید. اگر این شیوه موثر واقع نشد، از روش دور کردن استفاده کنید. این نکته را برای کودکان روشن نمایید که به هیچ وجه رفتارهای خشونت آمیز، خطرناک و آسیب زا را نمی پسندید و آن را تحمل نخواهید کرد، علاوه بر آن هر نوع اعمال خشونت و کتک کاری ممنوع است.

  

منبع: مادر کافی، جی فراست

 

 

همچنین مطالب زیر را مطالعه نمایید:

 

چگونه بچه ها را به علم و دانش علاقه مند کنیم؟ 
عوامل موثر در اعتماد به نفس کودکان  
 تنبیه کودکان (دکتر برتراند راسل)
Add a comment

کنترل ادرار و مشکلات آن در کودکان

امتیاز کاربران

کنترل ادرار و مشکلات آن در کودکان

 

 

کنترل ادرار و مشکلات آن در کودکان

یاد گرفتن کنترل ادرار، یکی از مراحل رشد طبیعی کودکان می باشد. همانطوری که همه کودکان در یک زمان و در یک سن قادر به راه رفتن و یا حرف زدن نیستند، کنترل ادرار هر کودک نیز بستگی به رشد مغزی و تکامل عصبی او دارد. تکامل عصبی دستگاه ادراری کودکان تا سن 15 تا 18 ماهگی انجام نمی گیرد، بنابراین مادران نباید انتظار داشته باشند که کودکشان قبل از این سن بتواند ادرار خود را کنترل کند.

 

آموزش کودک برای ادرار کردن (کنترل ادرار) در سنین مختلف

دوران شیرخواری:

کودکان تا سن 8 ماهگی بعد از خوردن شیر یا مایعات ادرار می کنند و این عمل در اراده کودک نیست و ممکن است 15 تا 20 با در روز ادرار کنند.

15 ماهگی: آگاهی برای ادرار کردن در 15 ماهگی برقرار می گردد و کودک احساس می کند که می خواهد ادرار کند. ولی نمی تواند خود را نگه دارد و ادرار خود را دفع می کند. مادر می تواند با روش های زیر به کودک کمک کند:

1- مادر گاهگاهی باید از کودک بپرسد، آیا می خواهی ادرار کنی؟ حتما او می گوید نه، اگر ادرار نکرد اهمیت ندارد و با او با خوشرویی برخورد کنید.

2- مادر باید سعی نماید هر از چند گاهی، توالت پلاستیکی را نزدیک کودک بیاورد و به او نشان بدهد و حتی کودک را روی آن بنشاند تا کفل کودک با توالت پلاستیکی تماس پیدا نماید و با آن آشنا گردد.

18 ماهگی: در این سن اعصاب و عضلات مثانه کودک رشد کافی کرده است و کودک پس از این که ادرار می کند به مادر خبر می دهد، ولی قبل از این که مادر او را برای ادرار کردن ببرد ادرارش را رها کرده است. اگر کودک در این سن روی توالت پلاستیکی ادرار کرد، او را تشویق کنید، ولی اگر نکرد، او را سرزنش نکنید.

21 ماهگی: در این سن ممکن است کودک دچار تکرر ادرار شود و این حالت طبیعی است. مادر نباید کودک را مجبور کند که هر چند دقیقه به توالت برود و اگر خود را خیس کرد، باید بدون این که او را سرزنش کند، لباس های او را عوض نماید.

2 سالگی: در این سن کودک خوشحال است، زیرا او می تواند خودش روی توالت بنشیند و حتی از شما می خواهد او را تنها بگذارید. در این سن مادر باید توالت پلاستیکی را نزدیک کودک قرار دهد و به او آزادی دهد که خود هر کاری خواست انجام دهد، ولی باید نزدیک او باشد که اگر کمکی خواست، به او کمک نماید.

2.5 سالگی: در این سن، کودکان در خلال روز قادر خواهند بود برای 4 تا 5 ساعت ادرار خود را نگه دارند، سپس به توالت بروند، شلوار خود را پایین بکشند، روی توالت بنشینند و ادرار کنند و از این جهت نیز خواشحال می شوند.

3 تا 3.5 سالگی: اگر در این سن کودک را قبل از خوابیدنش به توالت بفرستید و همچنین قبل از این که خودتان بخوابید، او را بیدار کنید و به توالت بفرستید، مشکل و اختلالی در خواب کودک به وجود نخواهد آمد و کودک نیز در خلال شب در رختخواب خود ادرار نخواهد کرد. مادر باید نزدیک تخت او یک توالت پلاستیکی بگذارد که اگر کودک در خلال شب بیدار شد و احتیاج پیدا کرد، از آن استفاده نماید.  همچنین در این سن نیز باید زیر ملحفه کودک پلاستیکی که از انتشار ادرار کودک جلوگیری نماید، قرار دهید.

 

منبع: من و کودک من، دکتر جواد فیض، انتشارات امیرکبیر

 

 

همچنین مطالب زیر را مطالعه نمایید:

 

چگونه بچه ها را به علم و دانش علاقه مند کنیم؟ 
عوامل موثر در اعتماد به نفس کودکان  
 تنبیه کودکان (دکتر برتراند راسل)
Add a comment

حسادت کودک به نوزاد جدید

امتیاز کاربران

حسادت کودک به نوزاد جدید

 

 

حسادت کودکان به یکدیگر

یکی از بزرگترین موانع فراغت پدر و مادر، حسادت و رقابت کودکان به یکدیگر است که تا حدودی در تمام خانواده ها به چشم می خورد. هر چه فاصله سنی کودکان بیش تر باشد، حسادت و رقابت آنها کمتر می شود ولی کاملاً از بین نمی رود. بنابراین توجه داشته باشید شدت حسادت کودکان با فاصله سنی دو سال بسیار بیشتر از بچه هایی با اختلاف سنی چهار سال است.

Add a comment
بالا